Поважни тумори на мозокот Печати

Глиоми

Тоа се најголем број од интракранијалните тумори (45%) а во детска возраст се значително почести до 89 %.

Глиомите се инфилтративни тумори, хирушки тешко се отстрануваат, и поради тоа рецидивираат.

Астроцитоми

Асторцитомите претставува околу 50 % сите невроектодермални тумори, односно околу 20-30 % од сите тумори на мозокот. во основна станува збор за клинички малиген тумор. Астроцитомот расте доста бавно. Обично расте дифузно и може да се најде длабоко во хемисферата.

Астроцитомот кој го зафаќа мозочниот мост (понс), почесто се јавува во детската и адолесцентната возраст.

Локализацијата во пределот на третата мозочна комора, исто така е најчеста во периодот на детството и пубертетот, додека пак, астоцитомот на малиот мозок воглавно е тумор кој се јавува во периодот на детството.

Не постои разлика во честотата на јавувањето меѓу половите а најчесто развојот достигнува IV стадиум.

Хистолошки, составен е од зрели и формирани клетки, без олигоцелурно ткиво, без патолошки митози и со нормални крвни садови.

Glioblastoma multiforme

Овој тумор е начест од сите видови на глиоми. Ретко се јавува пред триесет годинишна возраст. Ова е најмалиген мозочен тумор, кој учествува со 50 % од сите невроектодермални тумори на мозокот или 20 % од сите мозочни тумори.

Glioblastoma multiforme има агресивен раст и брзо доведува до зафаќање на голем дел од мозочните структури. Тој е изразито деструктивен тумор. Локализиран е во хемисферите на големиот мозок, во неговата бела супстанција и базалните ганглии, обично сместен фронтално и темпорално. Често симетрично ги зафаќа двете мозочни хемисфери и на пресек наликува на пеперутка.

Двапати се почести кај мажите над 45 години, односно 50 до 65 години.

Олигодендроглиоми

Олигодендроглиомите учествуваат со 4-8% од сите мозочни тумори. Станува збор за голем, сивкаст тумор кој ја зафаќа едната хемисфера на мозокот кај возрасните лица. Најчесто се појавува околку 40-тата година од животот. Туморот содржи калцифицирани и хеморагични зони. Макроскопски наликува на добро ограничен тумор, а микроскопски се забележува дека го инфилтрира околното ткиво.

Овој тумор има бавен раст. Најчесто е локализиран во фронталниот, фронтотемпоралниот и фронтопариеталниот дел од мозокот.

Др. Росен опишал еден случај на фамилијарен опигодендроглиом, кој се јавил кај мајка и кај ќерка додека пак Др. Ферареси опишал случај на фронтален олигодендроглиом кај татко и син.

Полиморфни олигодендроглиоми се јавуваат кај браќа и сестри. Се смета дека олигодендрогломите настануваат поради мутација на TP 53 генот. Губењето на алел и на 19q хромозомот од DNA на олигодендрогиомите е испитувана во повеќе случаи. Додека кај астроцитомот губењето на алелите на хромозомот 19р, губењето на алелите 19q и задржување на алелите на 19p беше резултирано со олибастроцитомите.

Спонгиобластоми

Спонгиобластомите се застапени кај приближно 3-7 % од сие можочни тумори. Тоа се тумори на младечка возраст. Насј;есто се јавуваат на возраст меѓу 10 и 20 години. Редовно се локализираат во церебеларните хемисфери (мал мозок) и во поносот а понекогаш и во пределот на хијазмата. Кај млади лица се особено цистични и имаат релативно добра прогноза после успешно оперирање.

Мезодермални тумори

Мезодермални тумори претставуваат 22 до 25 % од вкупниот број на туморите. Доминантен е менингеомот. Менингеомот претставува бенинген мезодермален тумор, кој се развива над мозокот.

Најчест е во средната возраст, но може да се јават и во адолоесцентнаста и детската возраст.

Мезодермалните тумори растат доста бавно и се бенигни тумори.

Постојат и малигни менингеоми кои покажуваат брзо растење и тенденција да и го инфилтрираат мозокот.

Во поретки случаеви менингеомите даваат метастази во белите дробови.