• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size
Видови на тумори
Болест со многу лица – акромегалија - Дијагноза Печати
Индекс на артикл
Болест со многу лица – акромегалија
Патофизиологија
Клиничка слика
Дијагноза
Диференцијална дијагноза
Лекување
Сите страници

Дијагноза

Дијагнозата на акромегалијата обично е клинички очигледна. Таа може лесно да се потврди со радиоимунолошко мерење на базалните вредности на хормонот за раст, кои се во 90% пацаиенти поголеми од 10ng/ml, односно се движат во распон од 5 до 500ng/ml. Бидејќи мерењето на овој хормон не е метода за сигурно поставување на дијагнозата на акромегалијата, мора да се спроведат и дополнителни испитувања.

Мерењето на IGF 1 им важна улога во потврдување на дијагнозата на оваа болест. Тој е медијатор на делувањето на хормонот за раст и ако е зголемен, тогаш со сигурност може да се каже дека се работи за акромегалија.

Тестот со оптеретување со гликоза претставува наједноставен и најспецифичен тест за акомегалијата.. Кај здравите лица, оралната примена на 100 g гликоа ќе предизвика намалување на нивото на хормонт за раст на вредности помали од 2 ng/ml. Кај акромегалијата нивото на хормонот за раст може да се намали, да се зголеми или да остане непроменет, но во секој случај нема да се намали на вредости под 2 ng/ml, што со сигурност ја потврдува дијагнозата на акромегалија.

Обично не се неопходни и други дополнителни тестови, освен кај пациенти со блага акромегалија, кои имаат нормално или благо зголемени вредностин на хормонот за раст и двосмислен одговор на супресијата на глокозата.

Во тие случаи:

  • стимулацијата на хормонот на раст со TRH.
  • достаток на ноќниот скок (пик) на хормонот на раст, и
  • пардоксалната супресија на ХР со агонисти на допамин,

ја потврдуваат дијагнозата на акромегалијата.

Кај сите пациенти со сомневање за акромегалија треба да се направи комплетно невролошко, неврорадиолошко и невроофталмолошко испитување, со што ќе се со сигурност потврди дијагнозата на хипофизниот тумор. Исто така, со овие испитувања ќе се добие и јасна слика за неговата големина и експанзивност.

Бидејќи најчесто се работи за макроаденом, уште при стандардната радиографија на турското седло може да се видат промени во 90% од пациентите. Сепак, детална проценка на анатомските и функциоалните карактеристики на туморот се добиваат со примена на компјутеризирана томографија и/или магнетна резонанца.

Кај сите пациенти треба задолжително да се направи детален офталмолошки (очен) преглед, кој подразбира испитување на видот, преглед на очното дно и периметрија за оценување на ширината на видното поле.

Неуролошкиот преглед е, исто така, неопходен со оглед на тоа што туморот кој е во експанзија врши притисок на кранијалните нерви, на хипоталамусот, а можна е и компресија или инфилтрација на крвните садови.

Кај сите пациенти кај кои постои сомневање за акромегалија мора да се направи детална проценка на функцијата на хипоталамусно-хипофизната оска.