• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size
Видови на тумори
Што се малигни лимфоми? Печати

Што е лимфен систем?

Лимфниот систем е дел од одбрамбениот имунолошки систем на организмот. Основната задача на лимфниот систем е да помага во борбата против болестите и инфекциите. Лимфниот систем се состои од мрежа на тенки лимфни садови кои се разгранети по целото тело, слично како и мрежата на крвните садови. Низ лимфните садови тече лимфа, која содржи бројни имунолошки клетки, меѓу кои најзначајни се лимфоцитите. Во состав на оваа мрежа се и малите јазли, со големина на зрно грав или помали, кои се нарекуваат лимфни јазли. Лимфните јазли може да се напипаат на вратот, во пазувите и препонските јами, но ги има по целото тело. Во други органи на лимфниот систем спаѓаат: слезенката, тимусот и коскениот мозок. Лимфните клетки-лимфоцити, во помал или поголем број ги има и во другите делови на телото, вклучувајќи ги желудникот, цревата и кожата.

Малигни лимфоми

Лимфомите се малигни заболувања на лимфниот систем.

Лимфомите настануваат како последица на ненормално, неконтролирано размножување на лимфоретикуларните клетки. Овие клетки се среќаваат најмногу во лимфните јазли, но ги има и во разни органи: белите дробови, системот за варење, коските, тестисите и мозокот.

Лимфомите ги сочинуваат две големи групи: Хочкиновата болест или Хочкиновиот лимфом (ХЛ) и не-Хочкиновите лимфоми (НХЛ). Хочкиновите и не-Хочкиновите лимфоми се хетерогена група заболувања на лимфоретикуларниот систем, во поглед на клиничката слика и прогнозата на болеста. Не-Хочкиновите лимфоми се делат на индолентни (бавнорастечки) лимфоми (како: фоликуларен, лимфоцитен, лимфом од маргиналната или mantl-зона) и на агресивни (брзорастечки) лимфоми (како: крупноклеточен Б-лимфом, Буркитов и лимфобластен лимфом, како и повеќето Т-лимфоми).

Поделбата на овие две групи и направена врз основа на микроскопксиот преглед на материјалот земен при биопсија на туморот. Кај ХЛ постои присуство на карактеристични клетки т.н. Reed-Sternberg-ови клетки, додека кај НХЛ, тие клетки ги нема.

Карактеристична клетка за Хочкиновиот лимфом е Reed-Sternberg-овата клеткa.

Не е јасно потеклото на оваа клетка, но денес се смета дека се работи за активирана лимфатична клетка. Reed-Sternberg-овата клеткa е гигантска клетка која има две јадра. Во секое јадро се гледа јасно, еозинофилно јадренце.Клетката има изглед како „очи на буф“. Бројот на Reed-Sternberg-овите клетки се зголемува како што прогредира болеста. Наодот на овие клетки, во микроскопскиот преглед на материјалот земен со биопсија, индицира постоење на Хочкинов лимфом.

Епидемиологија

Годишната инциденца на Хочкиновата болест е околу 2/100.000 во нордиските земји. Возрасната дистрибуција на пациентите е бимодална: првиот пик е на возраст од 15-30 години, а вториот на возраст од 50-70 години.

Годишната инциденца на не-Хочкиновите лимфоми е околу 19/100.000 во нордиските земји. Средна возраст на појавување на болеста е околу 60 години.

Инциденцата на не-Хочкиновите лимфоми е во пораст во сите западни земји, особено во нордиските земји. Причината за тоа не е позната. Инциденцата на Хочкиновата болест е во благо опаѓање во последните декади.

Лимфомите не се чести малигни заболувања. Тие учествуваат со околу 3-5% од сите малигни тумори кај човекот. Годишната инциденца на не-Хочкин лимфомот се движи од 5-6 нови случаи на 100 000 жители, додека пак Хочкин лимфомот е поредок и неговата годишна инциденца се движи од 1-2 нови случаи на 100 0000 жители.

Лимфомите може да се јават во било која возраст, вклучувајќи ги и децата.

Кај не-Хочкин лимфомот, инциденцата расте со возраста. Просечната возраст на пациентите со не-Хочкин лимфом е околу 50 години.

Кај Хочкин лимфомот постои бимодална инциденца т.е. два пика на инциденца. Првиот пик е на возраст мешу 15-30 години, додека вториот пик на инциденца е меѓу 50 и 70 години.

И двата типа на лимфоми почесто се јавуваат кај машките, отколку кај женските особи. Односот помеѓу мажите и жените изнесува 4.3.