• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size
Видови на тумори
Хистопатолошка класификација - Лист 3 PDF Печати
Индекс на артикл
Хистопатолошка класификација
Страна 2
Страна 3
Страна 4
Страна 5
Сите страници

Rhabdomyosarcom

Рабдомиосаркомот потекнува од попречно ригестото мускулно ткиво. Има три хистолошки варијанти:

  • ембрионален,
  • алвеоларен,
  • плеоморфен.

Ембрионалниот рабдомиосарком најчесто се јавува во детската возраст и најчесто е локализиран во урогениталниот тракт и орбитата на окото. Тука спаѓа и Botryoid-типот, кој најчесто потекнува од органите обложени со мукоза како што се мочниот меур и вагината. Тој има полипоиден раст и брзо дава далечни метастази, но дава добар одговор на терапијата.

Алвеоларниот рабдомиосарком најчесто се јавува кај адолесцентите и најчесто е локализиран на екстремитетите.

Полиморфниот рабдомиосарком е застапен кај возрасните.

Дијагнозата на рабдомиосаркомот се поставува со истите дијагностички постапки како и за останатите мекоткивни саркоми.

Терапијата на рабдомиосаркомот обично е комбинирана и ги вклучува во себе сите 3 расположиви тераписки модалитети како: хирургијата, радиотерапијата и хемотерапијата.

Leomyosarcom

Леомиосаркомот потекнува од мазното мускулно ткиво. Тој учествува со 7% од сите мекоткивни саркоми. Најчеста локализација е гастроинтестиналниот тракт, ретроперитонеумот и матката. Тоа е агресивен тумор, кој има брз локален раст и брзо дава далечни метастази. Бидејќи често се јавува во гастроинтестиналниот тракт и ретроперитонеумот, тој може да достигне многу големи димензии и ретко се открива во неговите рани стадиуми, бидејќи може долго време да биде асимптоматски, т.е. да не даде никакви симптоми. Често за време на иницијалната дијагноза, туморот е толку локално проширен, што не може да се оперативно отстрани.

Во третманот на леомиоскаркомот, како и за останатите мекоткивни саркоми, се користат сите 3 тераписки опции: хирургија, радиотерапија и хемотерапија. Со овој агресивен комбиниран третман се постигнуваат најдобри резултати.

Chondrosarcom

Хондросаркомите се малигни тумори на `рскавицата, кои може да бидат од ниско градусни (G1), до високо градусни, агресивни тумори (G3).

Нискоградусните хондросаркоми (G1 и G2) се добро диференцирани тумори со низок потенцијал за метастазирање, додека високоградусните тумори (G3 и G4) имаат брз раст и брзо доведуваат до појава на далечни метастази.

Хондросаркомите се ретки пред 3-та декада од животот, а почесто се јавуваат во 4-та и 5-та декада. Најчести места на локализација се долгите коски на екстремитетите и карличната коска, но може да се јави и на било кое друго место.

Туморите се обично споро растечки и можат да растат со години и да достигнат големи размери, пред да бидат дијагнозтицирани (посебно големи хондросаркоми се наоѓаат на карлицата).

Клиничката слика на хондросаркомот се карактеризира со два главни симптоми, а тоа се: опиплива и/или видлива туморска маса и болка во пределот на зафатената регија.

За поставувањето на дијагнозата на хондросаркомот се користат повеќе дијагностички методи. Секако, првично се зема детална анамнеза и физикален преглед по системи. Секоја болна туморска маса, која трае долго време, треба детално да се испита.

Во поставување на дијагнозата се користат: нативна рендгенграфија на зафатената регија, ехотомографија, КТ, МРИ, ПЕТ, артериографија и лимфангиографија, рутински лабораториски испитувања. Сепак точната хистопатолошка дијагноза на хондросаркомот се поставува со иглена биопсија. Точната хистопатолошка дијагноза, како и одредувањето на градусот на туморот се многу важни за адекватно планирање на терапијата кај секој пациент одделно.

Во терапијата на хондросаркомот се вклучени сите 3 расположиви модалитети.

Кој од овие третмани ќе се примени, или нивна комбинација, зависи од стадиумот, хистолошкиот тип, од локализацијата на туморот како и од возраста и општата состојба на болниот.

Сепак, хирургијата е терапија на избор кај хондросаркомот, и треба да се спроведе во сите случаи каде што е тоа можно.

Потребно е да се направи широка локална ексцизија, при која се отстранува целиот тумор со дел од околното здраво ткиво. Хондросаркомот не ги зафаќа периферните нерви, па затоа тој обично може да биде ресециран, без да предизвика сериозна мутилација (осакатување), дури и кога е лошо локализиран. Делот од екстремитетот кој ќе биде оперативно отстранет може да биде реконструиран т.е. да се постави ендопротеза.

Со прецизно планирање на третманот (правилен пристап, детални планови за ресекција), дури и многу големи тумори во карлицата може да бидат отстранети со минимален ризик од локално расејување.

Во случаите кога се работи за голем тумор, кој неможе целосно да се отстрани, т. е. да се спроведе радикален хируршки третман, може да се спроведе интралезиска хирургија т.е. редукција на туморот, која има палијативна улога и ги намалува постоечките симптоми на болеста сом што го подобрува квалитетот на животот.

Во случаите кога се работи за нецелосно отстранување на туморот со операцијата, или се работи за високоградусни агресивни тумори, се применува постоперативна хемотерапија. Најчесто користен хемотераписки протокол е: cisplatin, doxorybicyn и iphosphamide.

Хондросаркомот е радио и хеморезсистентен, па затоа, за да се постигне одреден одговор со овие тераписки модалитети, потребно е да се применат високи зрачни дози, како и високи дози на хемотерапија т.е. агресивна хемотерапија.

Радиотерапија се применува како постоперативната или како дефинитивна т.е. самостојна тераписка метода.

Постоперативната радиотерапија се применува кај оние болни кај кои хируршките рабови се хистолошки позитивни (присуство на малигни клетки на хируршките рабови) и кај високоградусните тумори.

Радиотерапијата се спроведува со надворешно зрачење со линеарен акцелератор со високоенергетски фотони, чија енергија ќе зависи од локализацијата на туморот.

Радиотерапијата се спроведува со внимателно планирање на зрачното поле, кое треба да го опфати целиот тумор и да се оди барем 5 cm во здраво ткиво, сметајќи од видливите граници на туморот. Вкупната зрачна доза е 50 Gy, остварена во тек на 4 недели.

Примарната радиотерапија е терапија на избор кај неоперабилните хондросаркоми, која може да се комбинира и со хемотерапијата.

Зрачните дози се многу високи и изнесуваат 70 Gy, па и повеќе. Се спроведува надворешна радиотерапија со комбинација на фотони и неутрони.