• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size
Видови на тумори
Терапија по стадиуми Печати

Терапискиот пристап за карцином на дебелото црево е одреден, пред сè, од стадиумот на болеста, односно, нејзината локална проширеност, лимфогеното и хематогено метастазирање, дефинирани со pTNM класификацијата.

Стадиум I

  • Стандарден начин на лекување е оперативниот третман (хемиколектомија или сегментна ресекција). Постоперативно системско лекување (хемотерапија, имунотерапија, хормонска терапија или ирадијација) кај овие пациенти не е потребно поради високиот процент на преживување, кој се постигнува со оперативното лекување.
    Петгодишното преживување на пациентите со болест во стадиум I, со адекватно оперативно лекување, изнесува 75-100%.

Стадиум II

  • Стандардно лекување на пациентите со овој стадиум е радикална хируршка ресекција. Во групата пациенти со стадиум II, преживувањето е варијабилно.
    Кај пациентите со стадиум IIa (pT3 pN0 M0), петгодишното преживување е 70%, додека кај пациентите со понапреднат стадиум (pT4 pN0 M0), преживувањето по хируршкото лекување, како единствен третмански модалитет, изнесува само 30%.
  • Пациентите кај кои е утврден стадиум II се сметаат за пациенти со висок ризик, доколку е присутен еден од следниве критериуми:
    • Т4 тумор,
    • постоење на предоперативна опструкција или перфорација на цревото,
    • хистолошки утврдено постоење на васкуларна инвазија (крвни или лимфни садови), или перинеурална инфилтрација,
    • висок градус - G3,
    • возраст < 50 години,
    • отстранети помалку од 12 лимфни жлезди.
  • Овие болни имаат полоша прогноза, која е слична како кај пациентите со стадиум III.
  • Пациенти со стадиум II на колонот не треба да се третираат рутински со адјувантна хемотерапија.
  • Во постоперативната постапка за пациентите со висок ризик се советува адјувантна хемотерапија.
  • Адјувантна хемотерапија може да дојде предвид кај селектирана група на болни со незафатени лимфни нодуси.

Стадиум III

  • Петгодишното преживување на пациентите со стадиум III (T1-4 pN+ M0) е 30-50%.
  • Бројот на лимфните жлезди во кои се присутни метастатски депозити е важен прогностички фактор. Пациентите со помалку од три позитивни лимфоноди имаат подобра прогноза во однос на преживувањето, од оние со поголем број (четири и повеќе) метастатски позитивни лимфни жлезди.
  • Стандардно лекување е радикална хируршка ресекција, по која се применува постоперативна адјувантна системска хемотерапија.
Адјувантна хемотерапија
  • Адјувантна терапија се применува за стадиум T1-4, N1-2, Mo (стадиум III) и селектирани пациенти со N0 (стадиум IIb, со присутен фактор на висок ризик).
  • Со адјувантниот третман се отпочнува во временски период од најмногу шест недели по извршената операција.
  • Хемотераписките можности за адјувантна терапија вклучуваат примена на 5FU (флуоропиримидин) базирана хемотерапија со или без Oxaliplatin.
  • Пероралниот флуоропиримидин капецитабин е тераписка опција со еквивалентен тераписки ефект на Mayo-clinic протоколот, а помалку изразени несакани дејства (подобар токсичен профил) во споредба со истиот режим.
  • De Gramont режимот и оралниот капецитабин се поефективни отколку режимите што користат болус 5FU, во однос на степенот на одговор, а исто така се и помалку токсични.

Стадиум IV

  • Стадиум IV на карциномот на колон означува постоење на метастатска болест. Петгодишното преживување на оваа група на болни изнесува помалку од 10%.
  • Третманот на пациентите со овој стадиум, како и на пациентите со рекурентен карцином на колонот, зависи од локализацијата на метастатските промени, утврдени при физикалниот преглед и/или радиографските испитувања.
  • Дијагнозата на напреднатиот колоректален карцином треба да се потврди со биопсија, направена при првата презентација или при појавата на релапс манифестиран подоцна. Тој може да биде потврден со тенкоиглена аспирациска биопсија или радиографски испитувања во случаите на ран релапс.
  • За да се идентификуваат пациентите со можност за хируршко лекување во преттретманското испитување, треба да се направат: преглед, хемограм и биохемиски испитувања за утврдување на хепаталната и бубрежната функција, CEА , графија на белите дробови, ехотомографија и КТ на абдоменот.
  • КТ на белите дробови и други додатни испитувања, зависно од присутната симптоматологија, се препорачува да се направат пред спроведување на поголем абдоминален оперативен зафат со куративна интенција.
Третмански можности кај Стадиум IV
  • Хируршка ресекција на примарниот карцином, со анастомоза или бајпас-операција во случаите кога ресекција не е можна, во комбинација со хемотерапија.
  • Хируршка ресекција на локален рецидив (локалниот рецидив, како што е рецидивот во предел на анастомозата, може да биде ресектибилен и да се третира хируршки).
  • Хируршка ресекција на изолирани (поединечни) метастатски промени во белите дробови, црниот дроб, овариумите (Kruckenberg), во комбинација со хемотерапија аплицирана пред оперативниот третман и/или постоперативно.
  • Палијативна радиотерапија.
  • Палијативна хемотерапија

Хемотерапија на напреднат, метастатски колоректален карцином

  • Индикација за спроведување на цитостатска терапија кај напреднатиот, метастатски колоректален карцином се поставува индивидуално, односно одделно за секој пациент, земајќи ги предвид неговата општа состојба, проширеноста на болеста, вредностите на релевантните биохемиски параметри. При одредување на проширеноста на болеста се зема предвид бројот на регии/органи каде што се присутни метастатски промени и процентуалната зафатеност на паренхимот на одделните органи.
  • Хемотерапијата го продолжува преживувањето и го подобрува квалитетот на живот на пациентите со метастатски колоректален карцином. Дури и кога намалувањето на туморските промени не може да биде радиолошки забележливо, стабилизацијата на болеста е поврзана со продолжување на преживувањето и намалување на симптомите причинети од присуството на метастатските промени.
Прва линија на хемотераписки третман
  • Со примена на првата линија на хемотерапија треба да се отпочне рано, а третман на избор се 5-флуороурацил-базирани режими во различни комбинации. Режимите вклучуваат неколку цитотоксични агенси, чија активност е потврдена кај колоректалниот карцином, а се аплицирани во комбинација 5-флуороурацил/leucovorin со иринотекан, оксалиплатин, капецитабин. Во одредени случаи, можна е нивна примена во монотераписки режим.
  • Генерално, инфузиските режими на 5-флуороурацил се помалку токсични од режимите во кои 5-флуороурацилот се применува како болус.
    Оралниот флуоропиримидин, капецитабин, е алтернатива на инфузискиот 5- fluorouracil/leucovorin.
  • Капецитабин или 5-флуороурацил плус тегафур (UFT), плус фолна киселина, е прифатливо како хемотерапија од прва линија кај напреднат карцином на дебелото црево.
  • Врз основа на резултатите од повеќе рандомизирани студии, комбинираните режими на 5-флуороурацил/leucovorin со иринотекан (IFL, AIO, FOLFIRI) и комбинираните режими со оксалиплатин (FOLFOX 4, FOLFOX 6) се сметаат за стандардни и се препорачани во терапијата на метастатскиот колоректален карцином.
  • Комбинираната хемотерапија со 5FU/ЛВ/оксалиплатин или 5FU/ЛВ/иринотекан резултира со подобро преживување во однос на 5FU/ЛВ.
  • Нови агенси, како што се моноклоналните антитела против рецепторите на васкуларниот ендотелијален фактор на раст (VEGF) и на епидермалниот фактор на раст (EGFR), во комбинација со хемотерапија, можат да дојдат предвид кај внимателно избрани пациенти.
Втора линија на хемотераписки третман
  • Во случај на релапс, кај пациентите што се во добра општа состојба се применува хемотерапија од втора линија.
  • Изборот на третманот од втора линија на пациентите што манифестирале прогрес на болеста, по спроведена хемотерапија од прва линија, е одреден од тоа кој цитостатски режим бил аплициран. Пациентите што биле третирани со оксалиплатин (FOLFOX) базиран режим треба да го продолжат лекувањето со режим базиран врз иринотекан. Пациентите што веќе примале режим со иринотекан, по прогрес на болеста, би требало да примаат режим со оксалиплатин (FOLFOX-базиран режим).

[превземено од BCCA, превземено од NICE, превземено од NCI]