• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size
Ординација
Како настанува хроничната миелоидна леукемија? Печати

Иако хроничната миелоидна леукемија е за прв пат опишана во англиската литература уште во 1845 година, значаен напредок во нејзиното осознавање се случил во 1960 година, кога е откриен Филаделфија хромозомот, специфична цитогенетска абнормалност во малигните клетки на ХМЛ.

Тоа било едно од многу важните откритија во историјата на медицината, поради општото разбирање на биологијата на туморите. Имено, ХМЛ, со откривањето на Филаделфија хромозомот, станала прва малигна болест кај која било покажано значењето на специфичните цитогенетски промени во настанувањето и развојот на болеста.

Тринаесет години подоцна, во 1973 година, се утврдило дека Филаделфија хромозомот е последица на реципрочна хромозомска транслокација на 9 и 22 хромозом. Десет години подоцна, се докажало дека таа транслокација го опфаќа ABL протоонкогенот, кој нормало се наоѓа на хромозомот 9 и генот на хромозомот 22, кој е подоцна наречен BCR (breakpoint cluster region). Потоа е откриена дерегулираната активност на ABL тирозин киназата, како клучен патогенетски фактор во настанувањето на малигните клетки (1990 година).

Реципрочната хромозомска транслокација на 9 ии 22 хромозом, доведува до создавање на два нови гени: BCR-ABL на 22q- (Филаделфија) хромозомот и АBL-BCR на хромозмот 9q+. Продукт од ABL генот е протеинот тироксин киназа, а фузискиот BCR-ABL протеин има активност на конститутивна киназа, која ги дерегулира сигналните преносни патишта, предизвикувајќи абнормални клеточни циклуси, кочење на апоптозата (природна смрт на клетките), зголемена пролиферација на клетките.