• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size
Видови на тумори
Дијагностички процедури кај карцином на желудник - Лист 2 Печати
Индекс на артикл
Дијагностички процедури кај карцином на желудник
Ендоскопски испитувања
Дополнителни испитувања
Сите страници

Ендоскопски испитувања

Гастроскопија со биопсија

Гастроскопијата е често изведувана процедура со која се овозможува директна визуелизација на внатрешноста на гастро-интестиналниот тракт (хранопровод-езофагус), желудник и дванаесетпалачно црево (дуоденум) со помош на гастроскоп кој е флексибилен, совитилив инструмент . Денешните гастроскопи ги пренесуваат сликите електронски додека постарите типови со помош на фибер-оптички систем.

Гастроскопија е иницијална процедура за потврдување на рефлуксен езофагит (рефлуксна болест), потврда на чир на желудникот и дуоденумот, но и за карцином на желудникот и хранопроводот.

Прегледот се изведува со ендоскоп, во случајов наречен гастроскоп. Има форма на цевка, долг е околу 100 см, со дијаметар од 9 мм. Во внатрешноста на гастроскопот се наоѓа оптичкиот системи и рaботен канал( преку кој по потреба се зема биопсија или се сопира крварење во хранопроводот или желудникот), на врвот се наоѓа камера и светло со што е овозможена дирктна виуелизација.

Примена на гастроскопија

Гастроскопијата се применува при многу состојби. Покрај тоа што со гастроскопија се врши детален преглед на слузокожата на хранопроводот, желудникот и дуоденумот и можат да се откријат воспаление, чир, стеноза (стеснување) на хранопроводот, исто така доколку има потреба може да се отстрануваат полипи (бенигни тумори), да се сопре крварење, на пример при „прскање“ на чир на желудник и да се земе примерок од слузокожа (биопсија) за понатамошно испитување.

Припрема на пациентот

Пред прегледот пациентот не смее ништо да јаде и пие. Со тоа ќе се овозможи задоволителна визуелизација но и ќе се избегне повраќање во текот на процедурата.

Изведба на гастроскопија

Гастроскопот е мека, совитлива цевка, која се спроведува до желудникот преку уста. Ова обично трае 5 минути и обично се изведува со истовремена интравенска (преку инфузија) седација. Алергиските реакции кон овие седативи се ретки. По изведбата на процедурата, пациентот доколку примил седатив (средство за смирување), не треба да управува со моторни возила се до наредниот ден.

Гастроскопијата се изведува во болница, како амбулантска процедура, односно пациентот не се хоспитализира за изведба на гастроскопија. Обично, доколку пациентот примил средство за смирување треба да остане уште 3 часа по процедурата во болница.

Комликации

Гастроскопијата и покрај тоа што е непријатна за пациентите, сепак е многу безбедна; комликации најчесто се јавуваат при интервентни процедури како дилатација (проширување) на стриктури (стеснувања) на хранопроводот, отстранување на полипи и сл.

Компликации кои најчесто се јавуваат:

  • перфорација (пробивање, пробушување) на ѕидот на хранопроводот, желудникот или доденумот.
  • инфекција на вратот, градите или стомачната празнина по перфорација (пробивање) на некој од органите за варење.
  • крварење-доколку се оштетат крвните садови, но најчесто по отстранување на полипи.
  • белодробни инфекции како резултат на повраќање или аспирација (вдишување) за време на процедурата.

Се преземаат сите мерки за да се минимизира ризикот од комликации. Постојат начини за рано откривање и следење на појавата на овие компликации. Многу ретко може да се јави потреба од хоспитализација, хируршка операција, хранење преку инфузија или трансфузија на крв. Иако може да дојде и до смртен исход од компликации при дилатација на езофагус (проширување на хранопровод), сепак тоа е екстремно ретко.

Посебни мерки на претпазливост се преземаат доколку пациентот:

  • има тешка срцева, белодробна или бубрежна болест,
  • има дијабетес,
  • има намален имунитет,
  • има лимфом, или прима хемотерапија,
  • има заболување на срцевите залистоци, пејсмејкер,
  • многу лесно крвари или зема лекови против згрутчување на крвта како аспирин.
Биопсија

Доколку при гастроскопијата се види суспектна промена на слузницата на желудникот, може да се земе парче од таа промена (да се земе биопсија) и да се испрати на патохистолошки преглед. Патологот, испитувајќи го под микроскоп земениот материјал при биопсијата, ќе ја постави дефинитивната хистолошка дијагноза за карцином на желудникот. Истовремено, патологот го одредува и степенот на диференцираноста (градус)на туморот.

Според тоа, дијагнозата треба да се постави со гастроскопска или хируршка биопсија и хистологијата треба да биде во согласност со критериумите дадени од Светската Здравствена Организација (СЗО).

Лабораториски испитувања

Во рутински испитувања спаѓаат: крвна слика и седиментација. Покрај рутинските испитувања, потребно е да се испитаат и хепаталните ензими, алкалната и киселата фосфатаза, уреата, креатиннот и електролитите.

Иако генерално не е корисен за рана детекција на карциномот, AFP (alphafetoprotein) би можел да има дијагностичка вредност при карциномот на желудник.

Во однос на туморските маркери во крвта се испитуваат следниве:

  • CA (CA19-9 carbohydrate antigen) – може да покажува зголемени вредности при карцином на желудник, но исто така, може да биде зголемен и при холецистит, цироза, цистична фиброза, жолчни камења и панкреатит.
  • TPA (tissue polypeptide antigen) – се зголемува и при други болести како што се: холангит, цироза, хепатит, пневмонија и инфекции на мочните патишта.
  • CEA (carcinoembryonic antigen level) – е корисен при востановување на дијагнозата и при рекурентноста на туморите коишто ја секретираат оваа супстанца, како и во следење на прогресијата на болеста. Ако CEA е зголемен, враќање на нормалната вредност се очекува во рамки на 48 часа од комплетната ексцизија на туморот.

Ендоскопски ултразвук и лапароскопија можат да помогнат за оптимално одредување на операбилноста на туморот.