• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size
Видови на тумори
Хемотерапија и инумотерапија (БСЖ) - Хемотерапија PDF Печати
Вторник, 17 Јуни 2008 20:09
Индекс на артикл
Хемотерапија и инумотерапија (БСЖ)
Страна 2
Сите страници

Системска хемотерапија кај инвазивни тумори на мочниот меур

Околу четвртина од болните со карцином на мочниот меру доаѓаат на лекување кога туморот веќе го зафатил и мускулниот слој на мочниот меур (инвазивен карцином).

Кај овие болни најчесто се применува радикална цистектомија со постоперативна хемотерапија или радикална радиотерапија со хемотерапија.

Хемотерапија и комбинирана хеморадиотерапија

Постојат неколку начини на администрирање на хемотерапијата:

  • Неоадјувантна (индуктивна) хемотерапија
  • Адјувантна хемотерапија
  • Хеморадиотерапија
  • „Спасителна“ хемотерапија

Неоадјувантна хемотерапија

Неоадјувантната хемотерапија (предоперативна) се применува во лекувањето на локално напреднати карциноми на мочниот меур со користење на Cisplatin-базирани протоколи. Вообичаено се спроведуваат 3 циклуса на хемотерапија (МVC или M-VAC протокол или новиот протокол GC) после кои следи оперативен третман ( радикална цистектомија).

Пациентите кои примиле неоадјувантна хемотерапија имале подобар одговор, односно 38% од пациентите покажале комплетен одговор во моментот на оперативниот третман и 85% од тие пациенти со неоадјувантна хемотерапија биле живи во нивното 5 годишно следење.

Адјувантна (постоперативна) хемотерапија

Адјувантната хемотерапија се применува во лекување на локално напреднати кациноми на мочниот меур (Т3-Т4 тумори) по реализирање на оперативниот третман (радикална цистектомија), како и при клинички докажани метастази во регионалните лимфни јазли во малата карлица.

Се применуваат 4 до 6 циклуси на MVC или M-VAC протоколот. Сега овие два протоколи се истиснати од новиот протокол кој покажал значително подобри резултати и помала токсичност, а тоа е GS протоколот (Gemzar-Cisplatil-протокол).

Хеморадиотерапија

Хеморадиотерапијата се применува кај пациенти со мускулно инвазивни карциноми на мочниот меур, кои не се погодни за хируршки третман (радикална цистектомија), или кај оние кои одбиваат оперативен третман.

По спроведувањето на максимална трансуретрална ресекција на туморот на мочниот меур, се администрираат 3-4 циклуси на хемотерапија. Циклусите се повторуваат на секои 3 седмици (на 21 ден). Денес најчесто се користи GS протоколот. По завршувањето на хемотерапијата се прави уролошка евалуација со изведување на цистоскопија. Доколку при цистоскопскиот преглед се докаже комплетен одговор на дадената хемотерапија, т.е. цистоскопскиот преглед не дал знаци за присуство на тумор, тогаш третманот продолжува со постхемотераписка радиотерапија.

Постхемотераписката радиотерапија се спроведува со високоенергетски фотони (15-20MV) произведени од линеарен акцелератор преку 4 зрачни полиња (предно, задно и две странични т.н. „box “ техника на зрачење) со остварување на тотална туморска доза од 40Gy во пределот на малата карлица, а потоа преку намалени полиња се додава уште дополнителна доза („boost“) на самиот тумор до вкупна доза од 50Gy.

Кај пациентите кај кои при цистоскопскиот преглед, направен по примената хемотерапија, се докаже присуство на резидуален (заостанат) тумор, терапија на избор е радикална цистектомија, а не радиотерапија.

Доколку, од било која причина таа неможе да се спроведе, се спроведува постхемотераписка радиотерапија со тотална туморка доза од 60Gy.

Конкомитантна хеморадиотерапија (истовремена примена на хемотерапија и радиотерапија)

Кај внимателно селектирани пациенти се применува конкомитантна хеморадиотерапија. Тоа е истовремено спроведуваање на хемотерапија со радиотерапија. Се спроведува со радикална радиотерапија со високоенергетски фотони (15-20MV) со линеарен акцелератор преку 4 зрачни полиња со остварување на тотална туморска доза од 64.8-68.4Gy во 36 или 38 фракции (1.8Gy по фракција). Времетраењето на зрачниот третман е 7 до 7.5 седмици. Хемотерапијата се дава истовремено, т.е. за време на зрачниот третман и тоа со давање на Cisplatin (25mg/m2 еднаш неделно во тек на 7 недели). Ваквиот комбиниран третман, односно примената на конкомитантна хеморадиотерапија, дава најдобар одговор кај пациентите со инвазивни карциноми на мочниот меур.

„Спасителна“ хемотерапија

Спасителната хемотерапија се применува во сите случаи на постоење на метастатски карцином на мочниот меур или кај пациенти со рекурентен карцином, кои претходно биле лекувани со стандардните хемотераписки протоколи.

Рекурентен карцином на мочниот меур

Се применува хемотерапија.

Третманот на рекурентниот карцином зависи од претходно спроведената терапија, од местото на рекуренцата и од индивидуалната состојба на пациентот.

Кај пациенти со рекурентен карцином на преодниот епител на мочниот меур, комбинираната хемотерапија дала високи стапки на одговор со повремени комплетни одговори.

Протоколот M-VAC (methotrexate, vinblastine, doxorubicin и cisplatin), спореден со монотерапијата со cisplantin, кај локално напреднатиот карцином, покажал значителна предност како во стапките на одговор, така и во средното преживување.

Други хемотераписки агенси, кои покажале ефикасност кај метастатскиот карцином на мочниот меур, се: paclitaxel, ifosfamide, gallium nitrate и gemcitabine.

Ifosfamide и gallium покажале ограничена активност кај пациентите што претходно биле лекувани со cisplantin.

Постојат повеќе тековни клинички студии за испитување на ефикасноста на овие лекови. Досегашните резултати покажуваат нивна ефикасност.

Метастатска болест на мочниот меур

Пациентите со неоперабилен тумор или со метастатска болест се лекуваат со системска хемотерапија.

Најчесто се користи GS протоколот.

Во последно време taxol-от се покажал како ефикасен во двата случаи:

  • како прва линија на терапија и
  • како „спасувачка“ терапија

Примената на комбинирана хемотерапија со Gemcitabine (Gemzar) и Ifosfamide покажале ефикасност како „спасувачка“ терапија. Базирајќи се на овие првични позитивни резултати во тек се бројни клинички студии кои ја испитуваат ефикасноста на овие нови лекови во лекувањето на напреднатите и метастатски карциноми на мочниот меур.

Независно од тоа кој хемотераписки протокол ќе се примени, пациентите со метастатска болест треба да се реевалуираат по спроведените 2 до 3 циклуси на хемотерапија. Доколку при повторното испитување на пациентите (реевалуација) се открие стабилна болест, или повлекување на туморот, хемотерапијата продолжува со давање на дополнителни 2 циклуса. Но, доколку при реевалуацијата се покаже прогресија на болеста, потребно е да се смени даваниот хемотераписки протокол со друг.