• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size
Видови на тумори
Дијагностички постапки PDF Печати
Недела, 15 Јуни 2008 18:14
Индекс на артикл
Дијагностички постапки
Дополнителни процедури
Сите страници

Дијагностички испитувања и постапки

За успешно лекување на карциномот на бубегот важна е раната дијагноза. Кога ќе се јават одредени симптоми и знаци кои поставуваат сомнеж за постоење на карцином на бубрегот потребно е да се направат одредени дијагностички испитувања. Секоја појава на безболна хематурија бара детално испитување. Затоа при секое појавување на крв во мочката неопходно е веднаш да се отиде на лекар.

За поставување на рана дијагноза при тумор на бубрегот важен е редоследот на испитувањата. Потребно е да се направат повеќе испитувања.

Во дијагностички процедури за карциномот на бубрегот спаѓаат:

  • анамнеза и физикален преглед од страна на уролог,
  • лабораториски преглед на мочта и крвта,
  • цитолошки преглед на мочта,
  • ултразвучен (ехотомографски) преглед,
  • пиелографија,
  • компјутерска томoграфија (КТ) на абдоменот и градниот кош,
  • магнетна резонанца (МРИ),
  • биопсија од туморската промена во бубрегот,
  • биопсија на лимфните јазли,
  • сцинтиграфски преглед (скен) на скелетот.

Првични дијагностички испитувања

Првиот пристап во дијагностичкото испитување се анамнезата и физикалниот преглед.

Анамнеза:

Пациентот дава анамнестички податоци за неговите минати заболувања, неговите животни навики, (како на пример пушење), за изложеноста на одредени хемиски канцерогени фактори, како и за евентуалното присуство на сегашни тегоби. Од сите овие првични податоци, докторот ќе процени дали постои ризик за присутен карцином на бубрегот. Потоа следи физикалниот преглед.

Физикален преглед:

Урологот ќе изврши детален прегед. При прегледот може да се открие палпабилен тумор во абдоменот, како и некои други промени. Физикалниот преглед е многу важен и тој со анамнезата е привичен пристап во поставувањето на дијагнозата на карциномот на бубегот.

Анализа на мочта:

Анализата на мочта дава прецизни податоци за состојбата на мочните канали, мочниот меур и бубрезите. Таа може да покаже и постоење на придружна бактериска инфекција. Пациентот дава мочка за микробактериолошка анализа. Доколку анализата покаже присуство на бактерија, се прави и антибиограм (се одредува кој антибиотик е најефикасен за лекување на бактеријата која е изолирана од мочта). Исто така се испитува и присуство на крв, белковини или шеќер во мочта. Било која абнормалност во уринарниот тест индицира понатамошни испитувања.

Лабораториски (биохемиски и имунолошки) испитувања на крвта:

Во рутинските испитувања на крвта спаѓаат: преглед на комплетната крвна слика, на седиментацијата и други биохемиски испитувања за утврдување на функцијата на бубрезите (нивото на серумскиот креатинин, уреа, алкална и кисела фосфатаза и др.) Доколку функцијата на бубрезите е оштетена, вредностите на уреата и креатининот ќе бидат повисоки од нормалните граници.

Цитолошки преглед на мочта:

Тоа е микроскопски преглед на мочта со цел да се утврди присуство или отсуство на карциномски клетки. Доколку овој тест е позитивен, односно се откријат малигни клетки во мочта, испитувањето продолжува.

Доколку со овие првични испитувања се постави сомнеж за постоење на карцином на бубрегот, се продолжува со дополнителни дијагностички процедури.