• Decrease font size
  • Reset font size to default
  • Increase font size
Видови на тумори
Причини и фактори на ризик за рак на мочен меур (bladder cancer) - Други фактори PDF Печати
Среда, 11 Јуни 2008 05:28
Индекс на артикл
Причини и фактори на ризик за рак на мочен меур (bladder cancer)
Страна 2
Страна 3
Сите страници

Други фактори на ризик

Возраст

Ризикот од појава на карцином на мочниот меур се зголемува со возраста. Така, после 40 год. тој станува почест, а максималната зачестеност се јавува во втората половина на шесттата и во седмата деценија од животот. Заболувањето најчесто се јавува по 65 год. од животот. Според студиите, дури 80% од болните се постари од 60 години.

Пол

Карциномот на мочниот меур се јавува почесто кај мажите отколку кај жените. Тој однос изнесува 3:1 во корист на мажите. Точната причина за почестото јавување на болеста кај мажите не е позната.

Раса

Како ризичен фактор за настанување на карциномот на мочниот меур се наведува и белата раса. Малигните тумори на мочниот меур почести се кај белата отколку кај другите раси.

Особено често се јавува во: Јужна Африка, Англија, Велс, Шведска, Данска.

Вирусна теорија за етиологијата

Вирусната теорија за етиологијата на туморите на мочниот меур постои повеќе од 70 години. Се смета дека некои вируси можат да делуваат канцерогено и да го зголемат ризикот од појава на карцином на мочниот меур. Сепак вирусната теорија не е со сигурност докажана.

Паразитни заболувања

Некои паразитни заболувања може да доведат до малигна трансформација на клетките на преодниот епител на мочниот меур. Така шизостозомијазата во мочниот меур или уретерот може да доведе до развој на карцином. Јајцата на паразитот кои се наоѓаат во мочниот меур и уретерот дејствуваат механички и хемиски врз преодниот епител и како резултат на таа постојана иритација доаѓа до малигна пролиферација на клетките и до појава на карцином.

Хронични иритации и инфламации

Како фактори на ризик се сметаат и хроничните иритации и инфламации на преодниот епител на мочниот меур како можен стимулус за негово малигно менување (гландуларен цистит и леукоплакија).

Калкулозата (каменчиња) на пиелонот (бубрежна карлица) може да се комплицира со појава на карцином.

Ендемска нефропатија

Болните со ендемска нефропатија добиваат тумор на мочниот меур многу почесто од другите луѓе. Ова се однесува на тумори во пиелонот (бубрежна карлица) и уретерите, кои се за 40% почести, отколку оние во мочниот меур.

Генетска и имунолошка теорија за етиологијата

Постојат и имунолoшки аспекти за појавата на туморите на мочниот меур. Се смета дека постојат вродени, ендогени-индивидуални карактеристики на домаќинот кои се одговорни за настанување на овие тумори. Според најновите испитувања, се работи за генетски одредена особина која се крие во неговите наследни фактори, крвните групи, клеточните мембрани и на антигениот систем. Веќе подолго време се знае дека малигната пролиферација е клеточен проблем и дека тој претставува дефект во генетскиот материјал, кој се пренесува наследно од една клеточна генерација на друга. Секој тумор има свој специфичен антиген. Антигените на туморот може да се појават спонтано, после случајни мутации и преуредување на гените или, пак, да бидат индуцирани од различни хемиски, физички и вирусни канцерогени.

Историја за претходен карцином на мочниот меур

Лица кои веќе имале карцином на мочнниот меур порано во својот живот имаат поголем ризик за развој на друг карцином отколку оние лица кои никогаш не заболеле од оваа малигна болест.

Вродени малформации (дефекти)

Некои луѓе се раѓаат со видливи или невидливи дефекти кои го поврзуваат нивниот мочен канал со друг орган во абдоменот со што мочниот меур е постојано изложен на инфекција. Континуираното дразнење на слузницата на мочниот меур ја зголемува нејзината осетливост која може да доведе до појава на клеточни абнормалности кои водат кон развој на карцином.